prestatie

niet alleen mijn aktiviteiten gisteren zijn een prestatie van jewelste. elke dag een berichtje voor deze blog te schrijven, hoe klein dan ook, is een prestatie. vandaag maak ik me er wat makkelijk vanaf. een videootje van een zwitserse drumband. ik had het al eens op de zwitserse tv gezien. ik werd er vanavond nogmaals op geattendeerd door een oranjevriendje! fascinerend precies, ongelofelijk snel en grappige variaties!

gewicht deel 1

het duurde wat lang. het besef dat ik er wat aan moet doen! ik ben te zwaar geworden, of eigenlijk, ik draag al jaren teveel kilos met me mee! geen direkte aanleiding, de knop is niet helemaal om. de afgelopen maand heb ik echter vastgesteld dat ik wat bewuster leef! gemiddeld twee keer per week zwemmen, minder tram en meer lopen! de spaghetti die voor twee dagen was gemaakt, niet meer in een sessie verorberen. bubbeltjes water, 'vers bereidt', in plaats van liters icetea! ik blijf wel lekker koken, gun me zo nu en dan chocolade en een avond in het café wordt ook geen saaie boel! niet fanatiek maar geleidelijk en leuk! geen absolute getallen, maar ik ga jullie wel vertellen wanneer de eerste 5 kilo weg is. een beetje externe druk, maar geen weight-watchers gevoel.

vandaag, na een dag werken en reanimatie-cursus, 4 kilometer naar het zwembad gelopen, 1 kilometer gezwommen en vervolgens weer 4 kilometer 'bergop' naar huis! het voelt lekker!

en nu volhouden! ik ga jullie zo nu en dan informeren! als een volgende 'stand van zaken' te lang duurt: je mag me er naar vragen!

buddy holly

precies vijftig jaar geleden stierf charles hardin holley, oftewel buddy holly, bij een vliegtuigongeluk in iowa! hij was 23 jaar toen hij samen met ritchie valens en jiles perry richardson sneller naar beneden kwam als gepland.

met songs als 'peggy sue', 'oh boy' (langzamer gezongen door mud) en 'that'll be the day' (that i'll die) was de gebrilde zanger één van de grondleggers van de rock 'n roll en daarmee tevens van de moderne rock- en popmuziek!

de dag, 3 februari 1959, staat bekend als 'the day the music died'! hoewel die dag inderdaad veel musikaal potentieel verloren ging, weten we nu wel beter!

zo bedenk je ze niet deel 1

een man, met het vliegtuig komend uit dubai, wordt op de luchthaven van melbourne aangehouden. waarom? bekijk de foto maar goed!

50 jaar geleden

vijftig jaar geleden, morgen op de dag af, stortte een vliegtuig bij mason city in de amerikaanse staat iowa neer. het dramatische einde van een jong musicus, die eigenlijk aan het begin van een glansrijke carriere stond. revolutionair was zijn muziek, voor die tijd, ook voor amerika! hij was één van de grondleggers, zoniet de grondlegger van deze, later zeer populaire, muzieksoort. laat ik het eenvoudig houden en vragen naar zijn artiesten naam! morgenavond kom ik er op terug! als hint dit optreden van mud!

toppers?

op één of andere wijze is het van alle kanten bij elkaar gepikt! het is echter wel vrolijk, opbeurend, ook als de zon niet schijnt of de week net begint! daarom dit kleine kadootje op de maandagmorgen!

of het goed genoeg is voor het eurosongfestival? ik weet het (nog) niet! waarschijnlijk moet ik het nog een keer horen!

lucca

begin december van het afgelopen jaar was ik vier dagen in italie onderweg. mijn basis in florence, uitstapjes naar pisa, bologna, san marino en lucca.

lucca is een fantastisch stadje. het oude centrum is lief, kneuterig italiaans. een hoge toren met een boom erop en een prachtig uitzicht! omsloten door een groene stadswal. heerlijk voor de morgen-, middag- of avondwandeling met de hond. een ontmoetingsplaats voor vele kennissen en vrienden die elkaar op de rondgang tegenkomen.

dat stadje wil nog kneuteriger worden. kleinburgelijk in het kwadraat! verkwanselt haar goede naam aan het italiaanse eten. ik hou van pizza, tortellini en spaghetti! het hoort bij een zomeravond en bij mama mia! het is één van de redenen waarom ik zo van dit land hou! als ik echter twee weken door de toscane reis, gaan die pastas mij op een bepaald moment ook de keel uithangen! wat fijn dat er dan ook nog restauranten zijn die iets anders voor je klaar maken.

zo niet lucca. de gemeente gaat het verbieden! in het oude centrum mag niet meer buitenlands worden gekookt! geen lekkere chinees, geen snelle hap bij de mac, geen mikado met sushi!

begrijp me goed: thuis eet ik minstens elke derde dag een pasta en een salade met olijfolie en oregano. dat moet ook mogelijk zijn en blijven in het centrum van lucca! het verbieden van restauranten met een andere als italiaanse keuken doet echter afbreuk aan het gevoel dat ik bij italie had. gemakkelijk, vrij en wachten op morgen. ik wil niet zover gaan als de italiaanse socialisten die het luccaanse beleid als culinair rascisme bestempelen. betuttelend is het echter wel. italie moet weer de norm worden, ook als het niet vrijwillig gaat!

je zal in het centrum van lucca wonen, savonds lekker op een terrasje een hapje willen eten. je hebt de keuze tussen pizza en pasta of pasta en pizza. een matig italiaans restaurant of een italiaans restaurant met kakkerlakken. de eettentjes hoeven niet meer de beste te zijn, ze zijn het enige mogelijke.

ik ben er geweest, toen was het nog echt leuk! ik ga er echter niet nogmaals heen, want het is er minder leuk geworden! en dan valt het altijd tegen!