bij pauw en witteman zat een journalist aan tafel, die vorig jaar als één van de eersten uit het door een aardbeving getroffen haiti berichtte. hij is van mening dat we te hysterisch met rampen zoals deze omgaan. hij is kritisch naar zijn collegas, die de grootste dramas uitvergroten om de wensen van hun opdrachtgevers (zenders, persburos) te vervullen. die de nuance tussen ramp, grote ramp, grootste en allergrootste ramp vergeten.
hij vertelt het misschien wat onbehouwen maar in essentie heeft hij gelijk. wij zijn met zijn allen ramptoeristen maar helpen graag mensen als ons geweten knaagt. hoe meer gruwelijke beelden, hoe sneller we onze portemonaie willen trekken. dat leidt er toe dat bij een nationale inzamelingsaktie ook geert wilders in het telefoonpanel gaat zitten. een man die men verantwoordelijk moet houden voor de massieve bezuinigingen van het huidige kabinet op de nederlandse ontwikkelingssamenwerking!
voor haiti bestond jarenlang geen aandacht, terwijl de mensen toen ook al leden onder het mismanagement van een corrupte elite! daarnaast lijden er nog steeds vele mensen aan de gevolgen van deze aardbeving. onze blik hebben we echter allang weer van hen afgewend. de hulp die vorig jaar door vele landen werd beloofd, is voor het overgrote deel nog niet geleverd en zal waarschijnlijk ook nooit bij de hulpbehoevenden aankomen! mooie beloftes vervagen als de aandacht is verdwenen.
hij vertelt het misschien wat onbehouwen maar in essentie heeft hij gelijk. wij zijn met zijn allen ramptoeristen maar helpen graag mensen als ons geweten knaagt. hoe meer gruwelijke beelden, hoe sneller we onze portemonaie willen trekken. dat leidt er toe dat bij een nationale inzamelingsaktie ook geert wilders in het telefoonpanel gaat zitten. een man die men verantwoordelijk moet houden voor de massieve bezuinigingen van het huidige kabinet op de nederlandse ontwikkelingssamenwerking!
voor haiti bestond jarenlang geen aandacht, terwijl de mensen toen ook al leden onder het mismanagement van een corrupte elite! daarnaast lijden er nog steeds vele mensen aan de gevolgen van deze aardbeving. onze blik hebben we echter allang weer van hen afgewend. de hulp die vorig jaar door vele landen werd beloofd, is voor het overgrote deel nog niet geleverd en zal waarschijnlijk ook nooit bij de hulpbehoevenden aankomen! mooie beloftes vervagen als de aandacht is verdwenen.