dertig jaar geleden overleed de reggaeman bij uitstek. bob marley stierf aan een laat ontdekte huidkanker. zijn geloof weerhielt hem bovendien een medische therapie te ondergaan!
voor mij bestond er geen reggae tot 'no woman no cry' een prominente rol op elk schoollfeest kreeg. waarschijnlijk duurde het nog tot 'babylon by bus' (het legendaire live-album), voordat ik de algehele heerlijkheid van reggae ondekte. want voor mij is reggae bob marley en bob marley. sinds zijn dood ben ik nauwelijks nog reggae tegengekomen, die mij aansprak!
opstandig wat de teksten betreft, relaxed en vrolijk in de sfeer die de muziek verpreidde. de wereld had er anders uitgezien als hij er nog een aantal jaartjes meer had mogen aan plakken, nog een aantal klassiekers had kunnen schrijven en de sfeer van reggae had kunnen uitdragen! nee, ik heb niet zoveel het reggaeton en dancehall van de laatste jaren. wat mij betreft veel te verbeten, soms zelfs agressief!
hieronder één van de mooiste nummers van robert nesta marley!
