van der gijp

elke maandag en elke vrijdag zit ik savonds laat achter mijn computer. via internet bekijk ik dan de herhaling van het rtl-programma 'voetbal international'. op één of andere wijze is het voor mij een soort van thuiskomen. een mooie afsluiting van de dag danwel een slaapmutsje na een moeilijke late dienst. waarom? de informatie over het nederlandse voetbal, een mening over de individuele speler, zodat ik een beetje kan meepraten! maar ook: de spanning die meestal door johan derksen wordt opgebouwd, die als gespeelde vrijdenker bijna niet kan relativeren, wordt altijd vakkundig door rené van der gijp ontlast. ook een man met een scherpe blik en een duidelijke mening, blijft echter alles in perspektief bekijken en kiest zijn woorden niet boosaardig maar met kwinkslag.

het programma van fons de poel 'kro's profiel' had johan al eens beschreven, vandaag verscheen er een portret van rené. een mooie man, een mooie reportage. een verrassende blik achter de lachebek. gedurfd om zich zo bloot te geven. ook mooi dat ie eigenlijk wel trots is op hoe hij zijn leven vorm heeft gegeven. als je een halfuurtje de tijd hebt: hieronder zeker even klikken!!

de foto en mijn commentaar 1

ik heb nooit begrepen waarom een lange grote sleep aan een bruidsjurk mooi wordt gevonden. volgens mij is het slechts erg lastig. je moet oppassen dat hij niet blijft haken. voor je het weet sta je naakt voor het altaar. alles wat over de grond sleept wordt per definitie vuil. volgens mij zoeken de paarden voor de koets geen toilet op als ze moeten. werk en moeten gaat hier samen. het enige voordeel dat ik me kon bedenken was er één voor de echtgenoot. de bruid met bindingsangst kan vlak voor het ja-woord niet zo snel wegvluchten.
sinds vandaag begrijp ik dat het nog een voordeel heeft. de huwelijksfoto met bruidskinderen is daardoor nog mooier, straalt ondanks de bewegingsnatuur van de jongste mensjes rust uit! en dat meen ik oprecht en niet cynisch!

de foto is echter niet helemaal perfekt. dat de kinderen een beetje stoeien, misschien wat ongeduldig lijken, stoort me niet, dat hoort bij hun natuur. de fotograaf had de achtergrond echter zorgvuldiger moeten uitkiezen. het hoofd van de man op het schilderij gaat namelijk schuil achter een kroonluchter.

vreugde na het huwelijk

was ie blij omdat william en kate getrouwd waren, omdat nu iedereen eindelijk weg was of omdat alles goed gelopen was, niemand was gestruikeld of vals gezongen had! of had hij net de liefde van zijn leven getroffen, zijn vriendje onbemerkt een kus kunnen geven? het lijkt mij een leuke priester, eentje die een beetje uit zijn rol valt als hij denkt dat het niet wordt waargenomen. sommigen zeggen dan 'stiekemerd', ik denk dat ie ook in een privé gesprek meer begrip heeft voor situaties dan de officiele leer hem toelaat. nee voor de duidelijkheid, ik heb hem nooit ontmoet of gesproken, heb vandaag in zürich gewerkt!

maar toch begrijp ik het niet

vorig jaar, de derde dinsdag van september, de gouden koets rolt door den haag. de koningin is op weg naar het binnenhof om in de ridderzaal de troonrede voor te lezen. het is onze koningin, je kan twijfels hebben over de zin van de monarchie, maar ze heeft ons al drie decennia lang begeleid bij nationale rampen, persoonlijke dramas en herinnerd aan onze gemeenschappelijke waarden!
langs de route, in de heulstraat, staat een 29-jarige man uit winterswijk met een glazen waxine-lichtje in de hand. hij heeft behoefte aan aandacht. hij meent dat onze koningin geen koningin mag zijn. ergens in erfopvolging is er iets misgegaan, één van de voorouders van beatrix heeft een scheve schaats gereden en zodoende zou beatrix geen dna van willem van oranje beschikken. ook in de bovenkamer van deze man is iets misgegaan. hij gooit het voorwerp met een boogje tegen de koets.
na de koninginnendag 2009 met kars t. en de damschreeuwer bij de dodenherdenking van vorig jaar, staat de politie op scherp. hij wordt ingerekend, neergeknuppeld en afgevoerd. de aandacht die hij wilde hebben, had ie gekregen.
waarom ik er nu over begin? de man zit nog steeds in voorarrest! het is ruim een half jaar geleden gebeurd en men is er nog steeds niet uit of de man verward is, zijn hypothese klopt of het boogworpje het predikaat staatsgevaarlijk moet krijgen. onbegrijpelijk dat een rechtercommissaris dit spelletje van verschuiven en verlengen van politie en justitie meespeelt.

afgelopen weekend speelde zich in de berlijnse metrostation friedrichstrasse een drama af. een 18-jarige dronken scholier slaat zonder aanleiding een 29-jarige man met een fles tegen de grond en schopt hem 4 keer tegen het hoofd. omdat een toevallige passant ingrijpt, ook nog wat klappen en schoppen krijgt, overleeft het  29-jarige slachtoffer de aanslag wonder boven wonder. de beelden van de videobewaking zijn schokkend, je hoeft ze niet te bekijken!

de scholier meldt zich de volgende dag bij de politie. na verhoor werd de jongeman echter naar huis gestuurd. het was zijn eerste keer, hij woont bij zijn ouders, gaat naar school, had bekend en toonde berouw.

toegegeven: nederland en duitsland hebben ieder hun eigen wetboeken van strafrecht en strafprocesrecht en de situaties zijn waarschijnlijk niet te vergelijken. maar toch begrijp ik het niet!

echte finnen en het typische europa

saimaa-meer, finland

sinds gisteren kent europa nog een land waar de angst voor europa en buitenlanders succesvol wordt geexploiteerd. finland is één van de laatste landen, dat zich laat verleiden door een partij met eenvoudige oplossingen voor zeer komplexe problemen. de echte finnen onder leiding van timo soini zijn de derde kracht geworden (gedeelde eerste plaats direkt achter de conservatieven en sociaal-democraten) in het vroeger zo beschouwelijke lappenland.

op zichzelf al een schokkende gebeurtenis, pijnlijker is echter de reaktie die vanuit brussel komt. daar heerst de angst dat het huis van europa en de euro in elkaar dondert. daar weet men dat de fundering van regelingen, afspraken en wetten door alle compromissen zo instabiel is geworden, dat elk steentje dat daaruit nog wordt weggenomen een onvoorspelbare domino-reaktie kan uitlokken.

in plaats van begrip te tonen over de zorgen die bij de finnen en vele andere europeanen leven, ventileert men al ideeen over hoe men gemaakte afspraken kan doordrukken en hoe men de finse stemming creatief kan omzeilen. terwijl de passagiers aan de noodrem trekken, moet de europese sneltrein doordenderen in de richting die machinist heeft gekozen!

ritueel slachten

dagelijks worden er in nederland 1,2 miljoen dieren geslacht. ik wil ruimdenkend zijn, die cijfers ken ik niet precies, maar laat daarvan nou de helft een fantastisch leven met vrij uitloop hebben gehad. dan worden er uiteindelijk dagelijks toch 600.000 dieren uit hun lijden verlost. na een leven vol stress, dicht op elkaar, volgepropt met eten, zonder noemenswaardige beweging en na een massatransport in veel te kleine vrachtwagens over veel te veel kilometers, komen ze onder verdoving aan hun welverdiende rust! we kunnen best een rekensommetje maken, dan spreken we over minstens 210 miljoen dieren die jaarlijks (verdoofd) uit hun lijden verlost worden.

nu heeft de nederlandse politiek bedacht dat men het lot van jaarlijks 2500 runderen en lammetjes wil verbeteren door het rituele slachten te verbieden. dieren die gemiddeld een beter leven hebben gehad als hun soortgenoten in de vleesindustrie, mogen niet meer onverdoofd gedood worden. hoezo symboolpolitiek?

het past een beetje in de sfeer die er de afgelopen 10 jaar in nederland is ontstaan. hoe maken we onze niet-christelijke en niet-westerse medeburgers duidelijk, dat we voor hen geen uitzondering meer willen maken.

jammer voor de pvv: voor de moslim is het onverdoofd slachten geen must! reeds 80% van het halalvlees komt van een verdoofd dier! moeilijker ligt het binnen het jodendom: kosjer vlees en verdoofd slachten passen niet bij elkaar.

begrijp me goed, ik ben geen voorstander van het martelen van dieren. er zijn echter grotere misstanden in onze voedselindustrie. misstanden waar we ons gezicht van afwenden, waar we voor weglopen. gewoon omdat de gewone burger het in zijn portemonaie zou voelen!

alphen aan den rijn, zug en almere

men dacht altijd in nederland 'bij ons gebeurt zoiets niet' als er in amerika weer een aantal scholieren, studenten of collegas overhoop waren geschoten. na de moord op pim fortuyn en theo van gogh wist ik het echter zeker. we zouden nooit meer onschuldig worden, deze deugd hadden we definitief verloren.
zolang wapens zonder al te grote problemen te verkrijgen zijn, hoeft er maar één gek of gefrustreerd wanhopige tussen 16 miljoen nederlanders (of 7 miljoen zwitsers) te lopen, om zo iets verschrikkelijks te laten plaatsvinden als afgelopen zaterdag.
zelfs in het altijd rustige zwitserland was een zulke idylle al lang verbroken. op 27 september 2001 wandelde de zwaarbewapende friedrich leibacher het parlement van het kanton zug binnen en  slachtte 14 politici af.

harde cynische grappen kunnen leuk zijn, als je die persoonlijk in een kleine kring plaatst. ze kunnen spanning afbouwen, ze kunnen voor de noodzakelijke relatievering zorgen en kunnen soms een bijdrage leveren aan de diskussie over de oorzaken van zulke tragedies.
je bent echter ziek als je in een dergelijke moeilijke situatie extra spanning wilt veroorzaken en de sociale media gebruikt om met de angst en onzekerheid van velen te spelen.

en dan is er nog een zakenman in almere, die de verontwaardiging niet begrijpt. hij wilde de bange medemens juist helpen en bescherming bieden. nee hij wilde helemaal geen geld verdienen en juist helemaal niet over de ruggen van de slachtoffers of de nabestaanden. hij meende echter dat niemand door de kogels van tristan had hoeven sterven: hadden ze maar een zelfverdedigingscursus bij hem moeten volgen. voor degenen die het overleeft hadden of die vreesden ooit aan de beurt te komen, had hij die mooie cursus in de aanbieding.
daar waar hij op de televisie tot inkeer had kunnen komen en over diepe schaamte voor een onbegrijpelijke fout had kunnen spreken, beklaagt ie zich over de vele negatieve reakties! graag demonstreert ie de verslaggever van powned ook nog even welke technieken het overleven dichterbij brengen. nee de man aub met rust laten, maar ook een hele grote boog maken als je door zijn straat heen loopt. van zo'n man wil je toch geen les krijgen?

frankrijk en afrika deel 2

vandaag werd de voormalig president van ivoorkust laurent gbagbo (rechts) in zijn residentie in abidjan opgepakt. hij weigerde na de verkiezingen in 2010 de macht aan de gekozen president alassane ouattara over te dragen en installeerde zichzelf op 4 december 2010 opnieuw als president. dit tot ongenoegen van de internationale gemeenschap, vertegenwoordigd door de vn, de gekozen man en zijn kiezers en frankrijk, de voormalig koloniaal heerser. de afgelopen maanden werd er intensief gevochten tussen de troepen

van de zittende en die van de gekozen president. de afgelopen weken werd de laatste daadkrachtig ondersteund door met name frankrijk!

opvallend: alassane ouattara (links), zelf moslim, trouwde in 1990 met de franse joodse vrouw dominique nouvian folloroux. wie sloot het huwelijk indertijd? de toenmalige burgemeester van de parijse deelgemeente neuilly sur seine, dezelfde man die vandaag de dag president van frankrijk is: nicolas sarkozy!

de svp en kernenergie

ook in zwitserland kent men een soort partij voor de vrijheid. het is de schweizerische volkspartei, de svp. de partij thematiseert met name het behoud van de zwitserse traditie, de direkte demokratie, lagere belastingen, minder overheidsbemoeienis, zware straffen voor misdadigers, tegen europa, nato en verenigde naties, voor de eigen zwitserse neutraliteit en tegen buitenlanders in het algemeen, tegen moslims, ex-joegoslaven en duitsers in het bijzonder!

christoph blocher (svp-prominent, links)
en toni brunner (svp-voorzitter)

tot voor kort was de svp een grote voorstander van kernenergie en was de zwitserse bevolking zeker niet tegen. sinds de problemen in japan is de stemming in zwitserland echter aan het draaien. de svp vreest ondertussen dat de plannen voor een nieuwe kerncentrale een te belangrijke rol gaan spelen in de verkiezingen voor het parlement (de nationalrat), die in oktober van dit jaar worden gehouden. om het belangrijkste eigen thema, waarmee het laatste jaren goed scoort, in herinnering te houden, heeft de svp haar energiestandpunt als volgt geformuleerd: minder buitenlanders betekent minder energiebehoefte en dat kan betekenen dat de nieuwe kerncentrale helemaal niet meer nodig is! het is een manier van energiesparen die de zwitsers zelf het minste pijn doet. hoewel het past in de perverse manier waarop de svp standaard campagne voert is het een logische redenering. de vraag is echter hoeveel buitenlanders  er dan uit moeten en of de zwitserse economie en samenleving wel zonder al die buitenlanders kan funktioneren.